در مسیر تاریخ، انسان دریافت که رویش موی حیوانات و بعضی از رشته‌‏های نازک و بلند گیاهان این آمادگی را دارند که به وسیله تابیده شدن به دور خود رشته‌‏های بلندی را تشکیل دهند که به آن نخ گفته می‏‌شود و از به هم بافتن نخ‏‌ها به صورت تار و پود محصولی حاصل می‏‌شود که برای پوشانیدن و گرم نگه‏‌داشتن بدن انسان بسیار مطلوب است که پارچه نامیده می‌‏شود.

بعد از مدت‌‏ها انسان دریافت که می‏‌تواند این پارچه‏‌ها را با مواد رنگ‏‌دار رنگ کند و بدین ترتیب بود که الیاف طبیعی نظیر پنبه و ابریشم و … شناخته شدند.

قدیمی‏‌ترین پارچه‌‏ها از مردمان مصر است و این بدان معناست که آنها به قانون‏‌های ریسندگی و بافندگی آشنایی داشتند.

 

دومین مرحله پیشرفت بافندگی اختراع ماشین دستی بود.

 

 

مهمترین وسیله اولیه نخ‌‏ریسی، دوک ساده بوده است.

این دستگاه از سه قسمت تشکیل شده است:

  1.  میله چوبی در وسط
  2.  وزنه سنگی در انتها
  3.  یک قلاب با زبانه در بالا

با استفاده از این وسیله الیاف را به سرعت تاب داده و سپس نخ تولیدی روی آن پیچیده می‏شود.

صنعت ریسندگی بر اساس سه اصل استوار است: یعنی کشش، تابیدن الیاف و پیچیدن نخ.

 

لوازم کار خوب جهت انجام بافتنی:

در درجه اول میل بافتنی مناسب نقش بزرگی در بافتن یک لباس دارد. در قدیم که صنعت، پیشرفت زیادی نکرده بود، میل بافتنی از عاج فیل تهیه می‌‏شد و بعدها از آهن، سپس از چوب کائوچو و امرزه از فلزهای سبک، چوب، تفلون و پلاستیک تهیه می‏‌شوند.

 

خصوصیات میل بافتنی:

باید سبک و محکم و زد زنگ بوده و سطح فلز آن نرم و براق و صاف باشد. میل‏‌های فلزی، کاربرد بیشتری دارند.

 

انواع میل‌های بافتنی:

انواع میل‏‌های گرد-پنج میل- میل‏‌های کوتاه و بلند که بر اساس واحد تهیه می‏‌شوند، که از شماره 1 تا 12 وجود دارند که با توجه به کاموای مورد نیاز ضخامت‌شان تغییر می‌‏کند.

 

مشخصات کامواهای مختلف:

کامواها به دو گروه تقسیم می‏‌شوند:

  • طبیعی
  • مصنوعی

انواع کامواها بر اساس تار یا رشته دسته‌بندی می‌‏شوند.